203
สถิ
ติ
:
ใครได้
ใช้
ประโยชน์
2555
ระวั
งห้
องน้ํ
า-ราวบั
นได-แสงสว่
าง
รศ.ไตรรั
ตน์
จารุ
ทั
ศน์
ผู้
เชี่
ยวชาญจากคณะสถาปั
ตยกรรมศาสตร์
จุ
ฬาลงกรณ์
มหาวิ
ทยาลั
ย เคยให้
สั
มภาษณ์
ถึ
งสาเหตุ
ปั
ญหาของการหกล้
มในผู้
สู
งวั
ยไว้
ว่
า เมื่
อมี
อายุ
มากขึ้
น
ร่
างกายจะเกิ
ดการเปลี่
ยนแปลงแบบที่
ไม่
รู้
ตั
ว ทั้
งแง่
กายภาพและสรี
ระ เช่
น ความสู
งที่
จะลดลง
เฉลี่
ย 2-5 ซม. เตี
ยงที่
เคยนั่
งนอนมาทั้
งชี
วิ
ต วั
นหนึ่
งลุ
กขึ้
นมานั่
งขอบเตี
ยงปรากฏว่
าวางเท้
าไม่
ถึ
งพื้
นเสี
ยแล้
ว ไหนจะเป็
นชั
กโครก เก้
าอี้
ก็
จะเกิ
ดปั
ญหา ในลั
กษณะเดี
ยวกั
น ซึ่
งอาจมี
โอกาส
พลาดหกล้
มได้
“แม้
แนวคิ
ดของการปรั
บสภาพแวดล้
อมให้
เป็
นมิ
ตรกั
บผู้
สู
งวั
ย ดู
เหมื
อนเริ่
มจะได้
รั
บ
การยอมรั
บจากสั
งคมมากขึ้
น แต่
ในแง่
ของการปฏิ
บั
ติ
จริ
งๆ ยั
งน่
าเป็
นห่
วง เพราะจากการ
สํ
ารวจอาคารต่
างๆ ทั่
วประเทศ 48,000 อาคาร จะมี
อาคารที่
อยู่
ในสภาพที่
เหมาะสมกั
บการ
ใช้
ชี
วิ
ตของผู้
สู
งวั
ยอยู่
เพี
ยง ร้
อยละ 10 หรื
อ 4 พั
นอาคารเท่
านั้
น ประมาณการกั
นว่
า พื้
นที่
สาธารณะ ไม่
ว่
าจะเป็
นวั
ด ตลาด สวนสาธารณะหรื
อแม้
แต่
โรงพยาบาลต่
างๆ มี
สิ่
งอํ
านวยความ
สะดวก ที่
เหมาะสมกั
บผู้
สู
งอายุ
ไม่
ถึ
งร้
อยละ 30 เท่
านั้
น”
โดยเฉพาะในบ้
าน สิ่
งที่
ควรดู
แลเป็
นพิ
เศษ คื
อ ห้
องน้ํ
าและ ราวบั
นได แสงสว่
างต้
อง
มี
เพี
ยงพอ ลดความลื่
นที่
มาจากพื้
นที่
ต่
างระดั
บในบ้
านให้
มากที่
สุ
ด และควรมี
ราวจั
บเพื่
อพยุ
ง
ตั
วติ
ดไว้
ด้
วย ซึ่
งหลั
กการในบ้
านนี้
สามารถนํ
าไปออกแบบอาคารนอกบ้
าน ทั้
งที่
ว่
าการอํ
าเภอ
วั
ด โรงเรี
ยน โรงพยาบาล ตลาด ศู
นย์
การค้
า
การที่
จะนํ
าแนวคิ
ดไปสู่
การปฏิ
บั
ติ
อย่
างเป็
นรู
ปธรรมนั้
นไม่
ใช่
เรื่
อง ทํ
าได้
ง่
ายหาก
ไม่
ใช่
ด้
วยนโยบายของภาครั
ฐซึ่
งอาจารย์
ไตรรั
ตน์
ให้
ข้
อเสนอแนะว่
า “ภาครั
ฐต้
องมี
การแก้
ไข
ข้
อกฎหมายที่
มุ่
งเน้
นการออกแบบพื้
นที่
เพื่
ออํ
านวยความสะดวกให้
ผู้
สู
งอายุ
ไม่
เพี
ยง
ครอบคลุ
มเฉพาะอาคาร ที่
อยู่
อาศั
ย แต่
ต้
องรวมถึ
งถนนหนทางและยานพาหนะโดยเสนอให้
ภาครั
ฐประกาศเป้
าหมายที่
จะปรั
บอาคารส่
วนราชการให้
เป็
นมิ
ตรกั
บผู้
สู
งอายุ
ทั่
วทุ
กแห่
ง”
เพิ่
มคุ
ณภาพชี
วิ
ตผู้
สู
งวั
ย
ขณะที่
อาจารย์
กตั
ญญู
หอสู
ติ
สิ
มา อาจารย์
ประจํ
าคณะสถาปั
ตยกรรมศาสตร์
ผั
ง
เมื
องและนฤมิ
ตศิ
ลป์
มหาวิ
ทยาลั
ยมหาสารคาม ในฐานะที่
เคยรั
บผิ
ดชอบ “โครงการพั
ฒนา
ต้
นแบบสภาพแวดล้
อมที่
เหมาะสมกั
บการใช้
ชี
วิ
ตของผู้
สู
งอายุ
อย่
างมี
คุ
ณภาพ” โดยการ
สนั
บสนุ
นของมู
ลนิ
ธิ
สถาบั
นวิ
จั
ยและพั
ฒนาผู้
สู
งอายุ
ไทย (มส.ผส.) ในพื้
นที่
ภาคอี
สาน อธิ
บาย
ว่
า บ้
านผู้
สู
งอายุ
ในชนบทมี
ความลํ
าบากกว่
าบ้
านผู้
สู
งอายุ
ที่
อยู่
ในเมื
อง เพราะส่
วนใหญ่
มี
ฐานะ
ยากจนและมี
สิ่
งอํ
านวยความสะดวกไม่
มาก บางบ้
านไม่
มี
เลย
อาจารย์
กตั
ญญู
บอกต่
อไปว่
า การปรั
บปรุ
งบ้
านนั้
น ไม่
จํ
าเป็
นต้
องทํ
าการปรั
บเปลี่
ยน
ทั้
งหลั
ง เพราะพฤติ
กรรมการใช้
ชี
วิ
ตของผู้
สู
งอายุ
จะใช้
พื้
นที่
ซ้ํ
าๆ เช่
น ห้
องครั
ว ห้
องนอน ชาน
หน้
าบ้
าน เป็
นต้
น ซึ่
งอาจปรั
บเปลี่
ยนเฉพาะพื้
นที่
บริ
เวณดั
งกล่
าวให้
ง่
ายและสะดวกต่
อผู้
สู
งอายุ
งบประมาณที่
ใช้
จึ
งไม่
มาก รวมทั้
งการปรั
บปรุ
งพื้
นที่
มั
กเกิ
ดอุ
บั
ติ
เหตุ
ลื่
นหกล้
มกั
บผู้
สู
งอายุ
เป็
น
ประจํ
าคื
อ ห้
องน้ํ
าและบั
นได